Για να σώσει το κεφάλι του, εν μέσω απολύσεων, ο Πέτερ, μηχανικός σε μια πολυεθνική με αμφίβολες περιβαλλοντιικές ευαισθησίες, αναλαμβάνει την επίβλεψη της κατασκευής ενός ευρωπαϊκού έργου για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος στην Πέρα Κάσσιρο, μια ασήμαντη κουκίδα στο χάρτη, χαμένη κάπου στο Αιγαίο.

Πολύ σύντομα μετά την άφιξή του στο νησί, ο Πέτερ ανακαλύπτει ότι οι συνθήκες απέχουν παρασάγκας απ΄ αυτά που υπολόγιζε: το μοναδικό χωριό δε διαθέτει παρά μία μόνο τηλεφωνική γραμμή, ηλεκτρικό ρεύμα όποτε δεν τους το κόβουν οι προαιώνιοι εχθροί τους από τη Χώρα και ούτε ίχνος υποδομής.  

Επιπλέον, οι λιγοστοί αλλά ιδιόρρυθμοι Περακασιώτες δε γουστάρουν τους ξένους, προτιμούν την ησυχία τους, τη «Μπιλόμπα» τους και να εισπράττουν χρήματα από τις τοπικές αρχές για έργα που δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν στον αιώνα τον άπαντα.

Ο Πέτερ,βέβαια, δεν είναι τύπος που το βάζει κάτω εύκολα.

Ενώ ο καιρός περνάει, γνωρίζει και εντυπωσιάζεται από την μυστηριώδη Αρετή, αλλά παρά τις προσπάθειές του το έργο πάει απ΄το κακό στο χειρότερο και αναγκάζεται να εγκαταλείψει το νησί.

Λίγο μετά την επιστροφή του στην εταιρεία όμως, τα γεγονότα παίρνουν μιά αναπάντεχη τροπή και ο Πέτερ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σοβαρό ηθικό δίλημμα: να συμβάλει στο να χρησιμοποιήσει η πολυεθνική το έργο στην Πέρα Κάσσιρο ως βιτρίνα για την επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων της ή να σώσει το νησί που έχει πια  μπεί στην καρδιά του;